ఏఱై పారు కన్నీరు

ఎటు చూచిన రోధించు కనులు, క్షోభించు మనస్సు
శోకించు మోము, యాచించు కరములు
చేతికందని పదవి కై ధనికుని పోరు
పెదవికందని మెతుకు కై దరిద్రుని హోరు
మేడలు ,అంతస్తులకై మదనపడు మధ్యతరగతివాడు
వాణిజ్యమందు వరహాల వర్షము కై వేడెడి వర్తకుడు
ఎటు చూచిన రోధించు కనులు, క్షోభించు మనస్సు

శోకించు మోము, యాచించు కరములు
నేత్రములు అమర్చ మరచి, శ్రవణ లోపమును జత పరచి
స్వరపేటికనిడక,ఇంద్రియాధీనమును ఇవ్వక
పంపివేసెను ప్రజాపతి, ఉర్వికి కొందరభాగ్యులను
వ్యసన పడక, ఆనంద డోలలూగుచుండెదరు వారు తమ ఊహాలోకమందు
పాల్గొనక, బాహ్యలోకపు మానవుల అక్కరకు రాని పరుగు పందెమందు
క్లేశమొందుటకు కోకొల్లలైన కారణములున్నను
వేదనను వెల్లఢించని,విరబూసెడి వీరి వదనములు వీక్షించినా
కృతఙ్ఞతతో కైదండలిడమేల కొరత పెట్టనందుకు?

కలుగదేల మనకు కనువిప్పు?
నిలువవేల కాంక్ష చావని అశ్రు ధారలు?